منبع پایان نامه با موضوع شخص ثالث، قرن نوزدهم، مرور زمان

دانلود پایان نامه

بيست ساله قابل اعمال بوده است و خواهان در طول دوره مربوط از اين امر آگاهي داشته است، يك دفاع محسوب مي‌شود.202 البته در پروندهSturger v. Bridgman (کارگاه قنادي) دفاع مرور زمان پذيرفته نشد ، زيرا بوي ناشي از فعاليت‌هاي قناد زماني باعث ايجاد مزاحمت گرديد كه پزشك اتاق هاي مشاوره اش را در مجاورت کارگاه قنادي ساخت . 203
ب- معقوليت
دفاع ديگري كه خوانده مي تواند ارائه نمايد اين است كه با توجه به موقعيت محلي، فعل يا ترك فعل وي امري معقول است .
البته دفاعيات زير مؤثر نيستند :
1- آمدن به محل مزاحمت
اينكه خواهان به محل ايجاد مزاحمت آمده است ، يک دفاع محسوب نمي‌شود. اگر شخصي به محلي كه مزاحمت در آنجا وجود دارد برود ، اين امر مانع از اقامه دعواي او عليه شخص مزاحم نمي شود و موضوع اصلي اين است كه آيا آن عمل در آن محل معقول است يا خير ؟ 204
در پرونده Bliss v. Hall (1838) ، خوانده از كارخانه پيه آب كني خود براي ساختن شمع استفاده مي‌كرد. از كارخانه به مدت سه سال بوهاي مختلف مزاحم بر مي‌خاست . سپس خواهان نزديك آنجا مقيم شد و به دليل انتشار بوهاي مزاحم از کارخانه عليه مالک کارخانه اقامه دعوي نمود. دادگاه اعلام نمود كه عمل خوانده مزاحمت است و اينكه خواهان به محل مزاحمت آمده است دفاع محسوب نمي شود.205
2- اقدام به مزاحمت بوسيله تعدادي از افراد
در بعضي موارد مزاحمت صورت گرفته، متشكل از اقدام تعدادي از افراد مي باشد و ممكن است خوانده كه يكي از اين افراد مي باشد ادعا نمايد كه عمل وي به تنهايي موجب مزاحمت نشده است و تعداد افراد زيادي در ايجاد مزاحمت دخالت داشته اند . در اين گونه موارد چنانچه خوانده ثابت كند كه عمل او به تنهايي منجر به مزاحمت نگرديده است و مزاحمت بواسطه عمل تعدادي از افراد انجام شده است ، نمي توان اثبات چنين امري را دفاع محسوب نمود . 206
3- به كار بردن دقت يا مهارت كافي براي جلوگيري از مزاحمت
در بعضي موارد خوانده ممكن است در پاسخ به ادعاي خواهان اين طور از خود دفاع نمايد كه او دقت و مهارت كافي براي جلوگيري از مزاحمت به كار برده است ولي عليرغم اين ، مزاحمت به وقوع پيوسته است ، ولي بايد اذعان نمود كه اثبات چنين امري دفاع محسوب نمي شود .207
4- استفاده عمومي
سؤالي كه مطرح مي شود اين است كه آيا مدعي عليه مي تواند اين بحث را عنوان دارد كه اگر چه عملكرد او ممكن است باعث خسارت به مدعي شده باشد اما به نفع عموم است كه ادامه يابد ؟ نظريه سنتي و معمول اين است كه نفع عمومي ارتباطي به خواست شخصي افراد ندارد و در مقام تعارض بين نفع عمومي و خواست شخصي افراد ، از نفع عمومي چشم پوشي مي شود و خواست شخصي افراد ترجيح داده مي شود. اين موضوع به صورت دراماتيكي توسط پرونده اي نشان داده مي شود كه تنها كارخانه سيمان ايرلند زماني بسته شد كه ساختمان سازي يك نياز فوري بود. 208
در پرونده Bellew v. Irish cement (1948) ، يك حكم براي رفع مزاحمت ناشي از يك كارخانه سيمان صادر شد كه اين حکم حاوي دستور بسته شدن كارخانه بود، اگر چه اين كارخانه تنها منبع داخلي ذخاير در زمان كمبود بود.209در پرونده مذکور منافع عموم (توليد سيمان) بر منافع شخصي ترجيح داده نشد.
همچنين در پرونده Adam s v. Ursell (1913)، مغازه محلي خوراك ماهي و سيب زميني سرخ كرده بسته شد زيرا باعث اختلال غير قابل قبول مي‌شد، اگرچه يك منبع محلي با ارزش بود.210 دادگاه اعلام نمود كه قرار منع صادر شود و دفاع خوانده مبني بر اينکه مغازه به طبقه كارگر منطقه خدمت مي كند بي اهميت است.211 البته به نظر مي آيد كه نگرش مدرن به اين سمت مي‌رود كه چه خسارتي پديد مي‌آيد و در تصميم گيري اينكه آيا قرار منع صادر شود يا نه ممكن است دادگاه استفاده عمومي را در نظر بگيرد. 212
در پرونده Miller v. Jackson (1977) ، خواندگان يك باشگاه كريكت، از سال 1905 در زمين يك روستا بازي مي‌‌كردند. خواهان‌ها در سال 1972 به خانه اي كه در مجاورت آن جا قرار داشت نقل مكان كردند. توپي به خانه آنها پرتاب شد كه موجب ورود خسارت گرديد و هنگامي كه بازي در جريان بود هميشه خطر صدمه زدن به شخص وجود داشت. خواهان‌ها تقاضاي صدور قرار منع از بازي كريكت در زمين كردند زيرا در انتفاع آنها از ملکشان اختلال ايجاد مي‌كرد. دادگاه استيناف اعلام نمود كه منافع عمومي بايد بر رنجش شخصي خواهان‌ها ترجيح داده شود زيرا عموم مردم 70 سال كريكت تماشا كرده‌اند و منافع آنها بايد حفظ شود لذا قرار منع صادر نشد.213 در پرونده مذكور هر چند دادگاه از صدور قرار منع امتناع نمود ولي اعلام نمود كه مزاحمت صورت گرفته است.214
ج- جزيي بودن مزاحمت
يكي ديگر از دفاعيات قابل ارائه در مزاحمت جزيي بودن مزاحمت مي باشد و اين در صورتي است كه خوانده ثابت كند خسارت وارده لحظه اي يا ناچيز بوده است.215 در اين گونه موارد خوانده مي تواند ثابت كند كه فعل يا ترك فعل انجام شده كوچك و جزيي است مانند دود ناشي از آتش كه فقط يك روز صبح در باغ افروخته شده است. در اين خصوص يك اصل وجود دارد كه حقوق جزئيات را ناديده مي‌گيرد (حقوق خودش را به جزئيات مرتبط نمي كند ) و بر اساس اصل داد و ستد حداقل ناراحتي بايد انتظار رود .216
د- مجوز قانوني
مجوز قانوني يكي ديگر از دفاعيات قابل قبول مي باشد. بسياري از دعاوي مزاحمت از فعاليت‌هاي افرادي ناشي مي شود كه با مجوز قانون موضوعه آن فعاليتها را انجام مي دهندو عموما يك دفاع براي اثبات اين امر است كه اختلال نتيجه اجتناب ناپذير آن چيزي است كه آنها متعهد شده‌اند كه انجام دهند . 217 بنابر اين چنانچه شخصي به دليل انجام وظيفه قانوني خود و بدون هيچ گونه غفلتي در استفاده اشخاص از ملکشان اختلال ايجاد نمايد ، نمي توان عمل او را مزاحمت تلقي نمود. البته پارلمان تمايل دارد كه تا آنجايي كه امکان پذير باشد ، خوانده وظايف خود را بدون ايجاد مزاحمت انجام دهد.218
در طول قرن نوزدهم اين امر براي اپراتورهاي صنعتي مشترك است كه مصوبه پارلماني مخصوصي تصويب شود که به آنها اجازه ارتكاب مزاحمت را بدهد مشروط بر اينكه هيچ گونه قصوري از طرف آنها نباشد. اين امر بوسيله كمپاني‌هاي راه آهن انجام شده زيرا عملكرد قطارهاي بخاري آنها سبب ايجاد مزاحمت به وسيله ايجاد دود و صدا و لرزش مي شود.219
در پرونده Gulfoil Refining (1981) V. Allen ، خوانده داراي مجوز قانوني جهت احداث يك پالايشگاه نفت بود. خواهان مدعي بود كه پالايشگاه در هنگام ساخت و عمليات ايجاد مزاحمت مي کند . خوانده اختيار قانوني را به عنوان دفاع ارائه نمود و دادگاه مقرر داشت كه دفاع خوانده در رابطه با موضوعات شكايت كه مربوط به مزاحمتي مي شود كه به طور غيرقابل اجتنابي در منطقه از فعاليتهاي او ناشي مي‌شود قابل پذيرش است اما دفاع براي موضوعات ديگري كه ممكن است به دليل انتخاب هاي عملي و اقتصادي خوانده براي ساخت و عمليات پالايش به وجود آمده باشد ، پذيرفته نيست . در بعضي مواقع گفته مي شود كه اختيار قانوني بايد بدون قصور و اهمال اجرا شود اما اين كلمه از جنبه خاصي مورد استفاده قرار مي‌گيرد زيرا امنيت قانوني الزامي براي استفاده از همه توجه و مهارت با خود به همراه دارد تا از خسارت جلوگيري كند . 220
در پرونده Hill (1881) V. Metropolitan Asylum District ، به يك مقام محلي اجازه ساخت يك بيمارستان مرض آبله داده شد ولي از تاسيس آن در مكاني كه يك منبع خطر براي جامعه محلي داشته باشد منع شد. در اين پرونده اجازه تأسيس بيمارستان، بدون ارتكاب مزاحمت بوسيله قرار گرفتن آن در ناحيه اي كه داراي كمترين جمعيت است داده شد.221
ه- رضايت يا غفلت زيان ديده .222
يکي ديگر از دفاعيات قابل قبول ، رضايت يا غفلت زيان ديده مي باشد.
در صورتي که خواهان به طور صريح به مزاحمت رضايت داده باشد، اين امر يک دفاع محسوب مي گردد.مشروط بر اينکه رضايت او واقعي باشد.يعني هم به نوع و هم به ميزان آن رضايت داده باشد.223همچنين اگر غفلت خود زيان ديده باعث ورود خساراتي به وي شود نمي توان مزاحمت را محقق دانست.
و- حادثه غير مترقبه و عمل شخص ثالث مشروط بر اينكه غفلتي در كار نباشد. 224
در طول تاريخ يك شخص هيچ گاه مسؤول مزاحمت هاي بوجود آمده توسط قواي قاهره نبوده است. اين امر همرده با اين عقيده و نگرش است كه مالكيت زمين بيشتر منبع حقوق است تا اينكه منبع وظايف باشد ولي رويه قضايي اخير اين نگرش را تغيير داده است . 225
اين مورد در پرونده (1980) Leaky v. National trust و Bybrook Barn garden centre v. Kent cc (2001 مشهود است.(ص70)
با بررسي پرونده هاي مذکور ، قانون مي تواند بدين صورت تشريح شود كه شخص ساكن در مواردي كه از وجود مزاحمت در ساختمان هاي خود آگاه است يا مي بايست آگاه باشد و اقدامات معقولي براي رفع اين مزاحمت انجام نداده باشد مسؤول مزاحمت هاي ايجاد شده توسط فرد متجاوز(شخص ثالث) يا طبيعت نيز مي باشد .226
مبحث سوم- آيين دادرسي ، صدور حكم و نحوه اجراي آن در دعاوي مسؤوليت مدني ناشي از مزاحمت و ممانعت از حق
در اين مبحث آيين دادرسي، نحوه صدور حكم و اجراي آن در دعاوي مسؤوليت مدني ناشي از مزاحمت و ممانعت از حق در حقوق ايران و کامن لا بررسي مي شود .
گفتار اول : حقوق ايران
الف- نحوه‌ي اقامه دعوي و آيين رسيدگي
همانطور كه قبلا نيز ذكر گرديد در بعضي مواقع هدف از طرح دعوي مزاحمت يا ممانعت از حق توسط خواهان فقط صدور حكم بر رفع مزاحمت يا ممانعت از حق مي باشد و در مواردي نيز خواهان علاه بر رفع مزاحمت يا ممانعت از حق مطالبه خسارات ناشي از مزاحمت يا ممانعت از حق را نيز مي نمايد . لذا در اين قسمت نحوه ي اقامه دعوي و آيين رسيدگي در خصوص هر يك از دو مورد فوق را جداگانه مورد بررسي قرار دهيم :
1- در صورتي كه هدف خواهان از طرح دعواي مزاحمت يا ممانعت از حق فقط صدور حكم مبني بر رفع مزاحمت يا ممانعت از حق باشد ، ماده 177 ق. آ. د. م. د. ع. ا . مقرر مي‌دارد :”رسيدگي به دعاوي موضوع اين فصل تابع تشريفات آيين دادرسي نبوده و خارج از نوبت به عمل مي‌آيد” . البته ماده مذكور نافي ضرورت تقديم دادخواست در دعاوي مذكور نبوده و شرايط دادخواست بايد رعايت شود و هزينه دادرسي نيز معادل هزينه دعاوي غير مالي مي باشد . قانون آيين دادرسي مدني اين موضوع را به صراحت بيان ننموده است اما رويه اين است كه اين دعاوي غير مالي محسوب مي شوند و البته اين امر نيز صحيح است زيرا در اين دعاوي، مالكيت ملاك نيست بنابراين ملحق به دعاوي غير مالي است . 227
در خصوص عدم لزوم رعايت تشريفات دادرسي بايد گفت هر چند ماده 177 ق. آ. د. م. د. ع. ا. رسيدگي به دعاوي مذكور را تابع تشريفات آيين دادرسي قرار نداده اما رعايت اصل تناظر و حق دفاع خواهان و خوانده در اين دعاوي نيز ضروري است. همچنين به موجب174 ق. آ. د. م.د.ع.ا بايد تصرفات بدون مزاحمت خواهان يا استفاده قبلي از حق انتفاع يا ارتفاق او را حسب مورد در دعاويي مزاحمت و ممانعت از حق احراز نمود و لحوق مزاحمت و ممانعت از حق انجام شده از سوي خوانده نيز در دادگاه اثبات گردد . تمامي اين موارد مستلزم رسيدگي به ادعاها ،ادله و استدلالات اصحاب دعوي است ولي دادگاه در تعيين جلسه دادرسي رعايت نوبت نمي نمايد لذا بايد بين تشريفات دادرسي و اصول دادرسي تفاوتي قائل شد در نتيجه ترتيبي اتخاذ گردد كه خوانده از طرح دعاوي عليه خود مطلع شده و طرفين در موقعيتي قرار گرفته كه فرصت و

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *