مدیریت و برنامه ریزی توسعه گردشگری در بوشهر با تاکید بر توریسم ساحلی- قسمت ۳

اهمیت گردشگری به عنوان پدیده ای نوین از ابعاد مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی قابل بحث و بررسی است.از انجا که شناخت این صنعت پیش از هر چیز مستلزم آشنایی با اهمیت ، تاریخچه و مفاهیم اولیه آن است. در این فصل موضوعات را پیگیری خواهیم کرد.

۲-۱ اهمیت گردشگری

گردشگری در عصر حاضر، به عنوان صنعت بدون دود، توانمندیها و طرفداران بسیاری دارد.
افزایش شمار گردشگران موجب رونق یافتن کسب و کار و افزایش درآمد شرکت ها و موسساتی می شود که در این عرصه فعالیت می کنند.
توسعه گردشگری، به ویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته، عامل موثری در مقابله با فقر است و موجب افزایش درآمد قشرهای مختلف، کاهش بیکاری و رونق اقتصادی و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی مردم و افزایش رفاه اجتماعی می شود. بررسی ها نشان می دهد که ارزهای به دست آمده از فعالیت های گردشگری، در تنظیم تراز پرداخت های بسیاری از کشورها، به ویژه کشورهای کمتر توسعه یافته که معمولاً وابسته به یک محصول اند، موثر واقع شده است.
البته اهمیت و نقش اقتصادی گردشگری نباید باعث غفلت از سایر ابعاد آن ، به ویژه بعد فرهنگی شود .بدیهی است که قرابت  و روابط فرهنگی ملل ، از آن جا که پایه و اساس صلح و دوستی و به تبع آن روابط اقتصادی میان آنهاست ، در توسعه همه جانبه آنها نیز سهم بسزایی دارد .
از  جنبه دینی نیز باید گفت که در اسلام ، مانند ادیان دیگر ، بر اهمیت سیر و سیاحت تاکید ویژه ای شده است . شاید قرآن مجید نخستین کتابی باشد که اهمیت سیر و سیاحت و گردشگری را به وضوح و تفصیل به مردم نشان داده و از آنها خواسته است تا در زمین بگردند و در آثار بر جای مانده از گذشتگان بیندیشند و از سرگذشتگان پند بگیرند .(رضوانی،۱۳۸۹، ۳۰)
۲-۲ تاریخچه گردشگری
قدیمی ترین اشکال رایج گردشگری در اروپا ، مسافرتهای اشراف و شاهزاده های جوان به نقاط مختلف برای آشنایی با شیوه های مختلف حکومت و زندگی مردم بود.در قرون وسطی نیز سفرهای دور و دراز همچنان در انحصار بازرگانان و دریا نوردان بود . تجار آسیایی و اروپایی برای رسیدن به چین و آفریقا از دریا و خشکی رهسپار مقصد می شدند و پس از عرضه ی کالاهای خود اجناس محل را می خریدند و به سرزمین دیگر می رفتند . مسافرت دیگری که به خصوص در قرون وسطی رونق داشت ، سفرهای زیارتی بود ; بدین ترتیب که پیروان ادیان مختلف ، غالبا پیاده و گاه سوار ، به مراکز زیارتی خود سفر می کردند .
از سده چهارده تا هفده ، بیشتر مسافرتها با هدف کسب دانش و تجربه انجام می شد . انقلاب صنعتی ، که از سال ۱۷۵۰ تا ۱۸۵۰ به طول انجامید پایه گردشهای دسته جمعی را به وجود آورد . انقلاب صنعتی همچنین موجب پدید آمدن ماشین ها ، قطار و کشتیهاییشد که با نیروی بخار کار می کردند و می توانستند افراد را به نقاط دور و با سرعت بالا برسانند.(مقصودی،۱۳۸۳، ۳۰)
۲-۳ تعریف واژگان 
گردشگری
در فرهنگ لغات فارسی ، گردشگری را چنین تعریف کرده اند : در اقطارعالم سفر کردن و شناخت ;  مسافرت برای تفریح و سرگرمی ; و سفری که در آن مسافر به مقصدی می رود و سپس به محل سکونت خود باز می گردد .
تعریف اقتصادی دیگر از گردشگری را مورکن روت ارائه کرده است . او در این تعریف بیشتر به نقش مصرف کنندگی گردشگر تکیه می کند . به رغم روت ، گردشگری عبارت است از مسافرت اشخاصی که به طور موقت از محل سکونت خود دور می شوند تا نیازهای حیاتی ، فرهنگی و شخصی خود را به شکل مصرف کننده کالاها و خدمات اقتصادی و فرهنگی برآورده کنند.(رمضانی،۱۳۸۸، ۲۰)
۲-۳-۱ تعاریف فنی گردشگری
معمولا در تعاریف فنی ، سه عنصر اساسی مد نظر قرار می گیرد که عبارتند از ۱-هدف سفر مانند تجارت ، دیدار با دوستان و آشنایان یا اهداف دیگر ۲- بعد زمانی سفر که بیانگر حداقل و حداکثر زمان اقامت فرد در مقصد است ۳-موقعیتهایی که مسافران ممکن است گردشگر محسوب شوند یا خیر ، مانند مسافران عبوری و گردشگران که اقامتشان در مقصد کمتر از ۲۴ ساعت به طول انجامد.(علی عسگری،۱۳۹۳، ۱۴)
گردشگر
واژه گردشگر نیز مانند گردشگری تعاریف متعددی دارد . در فرهنگ و بستر گردشگر به کسی اطلاق می شود که برای سرگرمی و تفریح یا به قصد امور فرهنگی سفر می کند . در فرهنگهای لغت فارسی ، این عبارات در وصف گردشگر آمده است : جهان گردنده ، آنکه در اقطار عالم بسیار سفر کند ، سیاح ، کسی که در شهرها و کشورهای دیگر سیاحت کند ، و جهان نورده چارو یک نیز می گوید گردشگر کسی است که برای یک دوره ۲۴ ساعته یا بیشتر به کشوری غیر از محل اقامت خود مسافرت می کند .
اوقات فراغت
در تعریف از اوقات فراغت، با تاکید بر رهایی انسان از فشارهای کار و زندگی و آسودگی و آرامش آمده است: اوقات فراغت یعنی آن بخشی از زمان بیداری که انسان از تعهدات شغلی و کار مولد آزاد است و به طور دلخواه به استراحت، ترمیم قوا و رفع خستگی جسمی و روحی می پردازد.
ارتباط بین گردشگری و اوقات فراغت
از تعاریف ذکر شده چنین استنباط می شود که بین ساعات کار افراد و اوقات فراغت آنها رابطه ای با لقوه معکوس و بین اوقات فراغت و توسعه گردشگری رابطهای با لقوه مستقیم وجوددارد.
به بیان دیگر کاهش ساعات کار افزایش اوقات فراغت را به دنبال دارد و این افزایش خود زمینه مناسبی را برای افزایش تقاضای گردشگری و توسعه روز افزون این منتقت فراهم می کند.(ضرغام،۱۳۸۷، ۵۷)
۲-۴ انواع گردشگری
در یک تقسیم بندی گردشگری  به سه نوع فرهنگی، طبیعت گردی و ماجراجویانه دسته بندی شده است که به طور مختصر از آن به عنوان گردشگری ACE یاد می شود.
گردشگری ماجراجویانه
در هر جامعه کسانی هستند که به انجام دادن کارهای متهو را نه و مخاطه آمیز علاقه وافر دارند. برخی از این افراد با اقدام به مسافرتهای ماجراجویانه به این نیاز دورنی خود پاسخ می دهند.
چنین گردشگرانی می خواهند از راه های جدید یا غیر عادی ” مهارتها وتوانایی های جسمی خود را در مواجهه با سختی ها و دشواری ها بیازمایند لذا نوعی از گردشگری برای انان لذت بخش و جذاب است که توام با تهور و هیجان بیشتر بر فراز قله ها و جنگلها ونظایر ان انجام می شود.
از نظر تاریخی یکی از نمونه های بسیارمشهورسفرهای مخاطره امیزاین است که گرشگران افریقا برای شکار حیوانات وحشی به دنبال انها در محیط های بکرودست نخورده به راه می افتندوتجربه ای مهیج وبه یاد ماندنی کسب می کنند. نمونه دیگر این نوع سفرها کوهنوردی همراه با عملیات خطرناک یا قایق سواری در ابهی خروشان رودخانه های فصلی است که به این ترتیب افراد مهارت وتوانایی خود را دربرابر طبیعت می ازمایند.
گردشگری فرهنگی
درگردشگری فرهنگی، هدف اصلی گردشگر دیدن جلوه های فرهنگی یک مقصد از قبیل مراسم، رفتارها، نمایشنامه ها، نمایشگاه ها و هنر و موسیقی آن است. برای مثال بازدید از موزه لوور در فرانسه یا حضوردر سالنی که در ان برنامه ی هنری اجرا می شود.
طبیعت گردی
طبیعت گردی نوعی از گردشگری با انگیزه و هدف گرایش به طبیعت است. در یک تقسیم بندی دیگر، از دونوع گردشگری یاد دشده است؛ گردشگری عادی و گردشگری طبیعت گرا.(عبدی،۱۳۹۰، ۴۹)
گردشگری عادی نوعی از گردشگری است که مقصد انتخابی آن الزاماً با طبیعت سر و کار نداشته باشد؛ مانند آثار باستانی و جاذبه های تاریخی و مذهبی.
گردشگری طبیعت گراهم آن دسته از فعالیتهای گردشگری را شامل می شود که مستقیماً با منابع و جاذبه های طبیعی سروکار دارند.(محسنیان راد،۱۳۸۹، ۲۵)
۲-۵ گونه شناسی گردشگران 
گردشگران انبوه سازمان یافته 
این نوع گردشگران به شدت به سازمانهای خدماتی مرتبط با صنعت گردشگری وابسته اند . ویژگی آنها دنبال کردن تعطیلات به صورت از پیش برنامه ریزی شده و آماده است.
گردشگران انفرادی سازمان یافته
این گروه از گردشگران نیز از تسهیلات ویزه سیستم گردشگری استفاده می کنند و سعی می کنند تا حدامکان قبل از ترک خانه، برنامه سفرشان مشخص باشد.

این را هم حتما بخوانید :   دسترسی متن کامل - تعیین خصوصیات فیزیکی و شیمیایی حبه ی پنج رقم انگور استان آذربایجان غربی۹۲- قسمت ...

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.